Een leraar van de Hogeschool van Amsterdam wil vrouwen de hand niet schudden. De leraar is moslim. De combinatie van Islam en handen schudden zorgt haast altijd voor ophef in de Nederlandse media. Enkele jaren geleden maakte Rita Verdonk ook veel misbaar toen haar de hand vriendelijk geweigerd werd door een imam. De media smulden ervan. Nu de Islamitische HvA-docent ook geen handen van vrouwen wenst te schudden, smullen de media er weer van.

Die hijgerigheid van de media is op zijn minst hypocriet te noemen. Net als de reactie van burgemeester van Amsterdam Eberhard van der Laan, die zei dat de HvA het recht heeft om het gedrag van de docent toe te staan, maar dat hij vindt dat handen schudden moet. Wethouder Andrée van Es van Integratie gaat binnenkort zelfs naar de school om te praten over de kwestie.

Allemaal oppervlakkige schone schijn. De weigering van bepaalde orthodoxe gelovigen om personen van het andere geslacht de hand te schudden of op een andere manier fysiek contact te hebben, is namelijk niet voorbehouden aan moslims. Orthodoxe joden weigeren het ook. Bijvoorbeeld rabbijn Raphael Evers. Hij schudt vrouwen niet de hand. Ook niet in openbare functies, zoals zijn activiteiten als secretaris van bestuur van het Bijbels Museum, of colleges die hij geeft aan universiteiten in Utrecht en Nijmegen. Geen haan die er naar kraait. Nog nooit ook maar één letter over geschreven of één woord over gezegd in landelijke media. Nog nooit ook maar één woord over gezegd door ook maar één burgemeester van Amsterdam. Nog nooit legde ook maar één wethouder met wat voor portefeuille dan ook een bezoekje af aan het bestuur van het Bijbels Museum om eens even een appeltje te schillen onder rabbinaal toezicht.

Waarom niet? Misschien omdat Nederland nu eenmaal een judeo-christelijke cultuur heeft? Het zou verklaren waarom de media en beleidsbepalers de neiging hebben om orthodoxe joden te ontzien ten opzichte van orthodoxe moslims. Maar een verklaring is nog geen rechtvaardiging. Een rechtvaardiging voor het verschillend behandelen van mensen in gelijke gevallen, langs religieuze lijnen, is het niet. Voor dat soort gedrag, waar zowel de media als Van der Laan zich schuldig aan maken, is namelijk nooit een rechtvaardiging, omdat dat soort gedrag door het woordenboek ‘discriminatie’ genoemd wordt.